Monday, June 10, 2013

0

ဆယ္တန္း ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့သူတုုိ႔အတြက္ အမွာစာ .

Posted in ,


ညီငယ္၊ညီမငယ္ေလးေတြ အေရြးမမွားေစဖုိ႔ တတ္သိသေလာက္ ေရးသား မွ်ေဝ လိုုက္ရပါတယ္။ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ၁၀ တန္းေအာင္စ ကေလးငယ္မ်ား ရွိရင္ ဒီစာကိုု လက္ဆင့္ကမ္း မွ်ေဝေပးေစလိုုပါတယ္။ ဒီေတာ့ စာကိုု ၁၀ တန္းေအာင္တဲ့ ကေလးေတြဖတ္လို႔ နားလည္ေအာင္ပဲ ေရးပါရေစ။


ညီငယ္၊ ညီမငယ္တို႔  ..

၁၀ တန္းေအာင္စာရင္းထြက္ေတာ့ ထြက္ျပီ။ ဂုုဏ္ထူး ဘယ္ႏွစ္ဘာသာ ပါၾကတုုန္း။ ညီငယ္၊ ညီမငယ္တို႔ရဲ ႔ေကာင္းသတင္းေတြအတြက္ ကိုုၾကီး တကယ္ဝမ္းသာပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ မေအာင္တဲ့ ညီငယ္ေတြကိုု အကုုိ အရင္ႏွစ္သိမ့္ပါရေစေနာ။

က်ရွံုုးေသာ ညီငယ္၊ညီမငယ္တို႔ေရ -

ညီငယ္၊ညီမငယ္တိုု႔ ဘာျဖစ္လို႔ စာေမးပြဲက်တာလဲ။ စာနားမလည္လိုု႔လား၊ စိတ္မဝင္စားလိုု႔လား၊ က်ဴရွင္မတတ္ႏိုုင္လိုု႔လား။ အဲ့အခ်က္ ၃ ခုုလံုုးက ေျဖရွင္းလိုု႔ရတယ္ေနာ။ ဥာဏ္ထိုုင္းေနလိုု႔ပါဆုုိတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတာ့ လာမေပးနဲ႔။ ကုုိၾကီးတိုု႔လည္း ထမင္းပဲစားတာ။ ထမင္းမွာ ေရႊမပါဘူး။ ေငြမပါဘူး။ အသက္ကိုုလည္း ႏွာေခါင္းနဲ႔ပဲ ရွဴတယ္။ ေပကပ္ျပီး ပါးစပ္နဲ႔ လည္း ရွဴပါတယ္လို႔ ရြဲ ႔မေနနဲ႔အံုုး။ တစ္ႏွစ္ က်ထားျပီ။ အခ်ိဳ ႔ဆုုိရင္ မကဘူးထင္တယ္။ ၁၀ တန္း စာေမးပြဲက ညီတိုု၊ညီမတို႔ျမန္မာျပည္မွာ ေနေနေသးသေရႊ ႔ အျပင္ထြက္လိုု႔ရမယ့္ တံခါးေပါက္ပဲကြ။ ဥပမာ ၁၀ တန္းေအာင္ရင္ တကၠသိုုလ္တက္ရမယ္။ ေပ်ာ္ရမယ္။ ကဲရမယ္။ အဲ့လိုုလည္း အခ်ိဳ ႔ေတြေတြးထားတယ္ဟုုတ္။ ဒါဆုုိ ဘာျဖစ္လိုု႔ စာမၾကိဳးစားတာလဲ။ ဘီလ္ဂိတ္ေျပာတယ္ေလ။ ဆင္းရဲျပီးေမြးလာတာ မျပစ္မဟုုတ္ေပမယ့္ ဆင္းရဲျပီးေသရင္ အျပစ္တဲ့။ ဒီလိုုပဲ ဆင္းရဲတာက အျပစ္မဟုုတ္ဘူး။ စာမလုုပ္တာက အျပစ္ေနာ။ ဥာဏ္ထိုုင္းပါတယ္ဆုုိတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ ကိုုုယ့္ဘဝကိုုမႏွိမ့္ခ်နဲ႔။ ဝါးကိုျဖတ္ဝါးျမက္၊ လူကိုုကိုု အရက္လိုု႔ေတာင္ မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူူး။ လူကိုုျဖတ္ လူစိတ္ဓာတ္ကြ။ ညီငယ္၊ညီမငယ္ တိုု႔မွာ စိတ္ဓာတ္တစ္ခုု အျမဲ ျမင့္ျမင့္ထားေစခ်င္တယ္။ ဘုုရားစင္တင္ဖုုိ႔မဟုုတ္ဘူးေနာ္။

ေျခေထာက္ တစ္ဖက္ၾကဳိးတဲ့သူက အဲ့တစ္ဖက္ကိုု ေထာ့နဲ႔ေထာ့နဲ႔ န႔ဲ ေလွ်ာက္ရတာ သတိထားမိၾကားလာ ညီတုုိ႔ေရ။ အဲ့တစ္ဖက္ကိုု ပိုမိုုမ်ားျပားတဲ့ အားေတြ ေပးလုိ႔ေပါ့့။ အဲ့တစ္ဖက္က ပိုုပင္ပန္းရပါတယ္။ ဒီလိုုပဲကြ။ ကိုုယ္က ဘာသာရပ္တစ္ခုုကို ညံ့ဖ်င္းတယ္။ စာမလိုုက္ႏိုုင္ဘူး၊ နားမလည္ဘူး ျဖစ္ေနရင္ အဲ့ဒီ ဘာသာရပ္ကိုု အျခားဘာသာရပ္ေတြထက္ ပိုုျပီး အခ်ိန္ေပးရတယ္။ လုုပ္ရတယ္။ သခၤ်ာမရဘူးလို႔ သိေနရင္ သခၤ်ာအတြက္ ေလ့က်င့္မွုုက မင္းမွာ အခ်ိန္မ်ားမ်ား ရွိပါေစ။

 ငါ ၁၀ တန္းစာေမးပြဲ ေအာင္ကိုု ေအာင္ရမယ္လို႔ ခံယူခ်က္ေလး အျမဲထား။ ဒါမွ ကိုုယ့္ကို ကဲရဲ ႔မယ့္သူ၊ ရွံုု ႔ခ်မယ့္သူ မရွိတာ။ ခုလိုု ၁၀ တန္းက်ေတာ့ ရွက္တယ္ဟုုတ္။ ျပီးခဲ့တာေတြ ျပီးပါျပီ။ နာက်င္မွုုက မင္းအတြက္ အားျဖစ္ပါေစ။ လာမယ့္ႏွစ္ ၁၀ တန္းၾကိမ္းေအာင္ရမယ္ဆုုိတဲ့ ခံယူခ်က္ေလး အျပည့္အဝထားထား။ ေလာေလာဆယ္ ကိုုၾကီးက ၁၀ တန္းေအာင္သူေတြ ဘာပညာရပ္ေလ့လာရမယ္ဆုုိတာ ေရးေတာ့မယ္။ ညီငယ္၊ညီမငယ္တို႔လည္း တစ္ခါတည္းဖတ္ထား။ ဒါမွ ၾကဳးစားခ်င္စိတ္ေတြေပၚမယ္လု႔ိ အကုုိထင္တာပဲ။ သိမ္ေတာ့ မသိမ္ငယ္နဲ႔ေပါ့။ ေကာင္းသတင္း ေနာက္ႏွစ္မွာ ၾကားရဖို႔ အကိုုေမွ်ာ္လင့္ေနပါတယ္။


၁၀ တန္းေအာင္ေတာ့ ညီငယ္၊ညီမငယ္တိုု႔ေရ -

ကိုုၾကီး အရမ္းဝမ္းသာတယ္။ ဘာလိုု႔လဲ သိလား။ ညီတိုု႔၊ ညီမတိုု႔ ေနာက္ေတာ့ သိလာမွာပါ။ ကိုုၾကီးတိုု႔က ျမန္မာျပည္မွာ လူေတာ္ေတြထြက္ေလ ပိုုေပ်ာ္ေလပဲ။ ဒါမွ တိုုင္းျပည္တိုုးတက္မွာေလ။ ေပၚလစီစကားေတြ နားထဲ မဝင္ဘူးဟုုတ္။ ကုုိၾကီးမေျပာေတာ့ပါဘူး။ လိုုရင္းပဲ ေျပာၾကတာေပ့ါ။

ရုုိးရုုိးေအာင္ေသာ ညီငယ္၊ ညီမငယ္တို႔ေရ -

ဂုုဏ္ထူးမပါ၊ရိုုးရိုုးေအာင္တယ္ ဆုုိေတာ့ မ်က္ရည္ေပါက္ ၾကီးငယ္ေတြ က်ေနျပီလား။ သုုိ႔မဟုုတ္ ကပ္ေအာင္ေလးမိုု႔အေပ်ာ္လြန္ေနလား။ ငါ ၁၀ တန္း ရိုုးရိုုးပဲ ေအာင္တာပါေလ။ ဘာမွလုပ္လုိ႔ မရေတာ့ပါဘူး။ ၾကံဳရာေက်ာင္းပဲ တက္ေတာ့မယ္။ ကန္တင္းမွာ ထိုုင္ျပီး ေဘာ္ဒါနဲ႔ ဂီတာတီးရမယ့္ ေန႔ရက္ကိုု ေမွ်ာ္လင့္ရင္း၊ ရည္စားေတြထားျပီး ေလွ်ာက္လည္ရမယ့္ ေန႔ေတြကိုု စိတ္ကူးယဥ္ရင္း အေပ်ာ္လြန္ေနျပီလား။ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္၊ ေတာ္သင့္တဲ့ ေနရာလည္း ေတာ္ပါေစ။ ေတာ္ဆုုိ ဂုုဏ္ထူးမွမထြက္တာလိုု႔ ေျပာတာ မဟုုတ္ဘူးေနာ္။ ခုုကတည္းက Plan ခ်ထား။ ငါဒီအမွတ္နဲ႔ ဒီေက်ာင္းတက္ရင္ င့ါဘဝ ေရွ ႔ေရး တကယ္ ေကာင္းႏိုုင္ပါ့မလား။ င့ါကိုု ဘယ္လိုု အာမခံမ်ိဳး ေပးႏိုုင္လို႔လဲ။ တစ္ခါတည္း ျပန္တြက္ၾကည့္။ ဒီေတာ့ သာမန္သြားေနက် ပညာေရး လမ္းေၾကာင္း ကေန ငါ ဘယ္လိုုေက်ာင္း ေရြးတတ္လိုုက္ရင္ အာမခံခ်က္ရွိသြားမလဲ။ သုုိ႔တည္းမဟုုတ္ ဒီေက်ာင္းတက္ေနရင္းနဲ႔ အျခားဘယ္ပညာရပ္ကုိ တြဲလုုပ္လိုုက္ရင္ ပုုိျပီးေတာ့ ေကာင္းသြားမလဲ။ ခုုကတည္းက တြက္ခ်က္ထားပါ။ အိုင္တီလိုုင္းကိုု အားလပ္ခ်ိန္မွာေလ့လာမလား၊ ဘာသာစကားလား၊ အျခား အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း ပညာ တစ္ခုခုလား တစ္ခါတည္းစဥ္းစားထားေပါ့။ ပိုုက္ဆံရွိလြန္းေနလုု႔ိ ႏုုိင္ငံျခားေက်ာင္းေတြတက္မယ္ဆုုိရင္လည္း ကိုုၾကီးအားေပးတယ္။ အဲဒါလည္း ထြက္ေပါက္ တစ္မ်ိဳးပဲေလ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၁၀တန္းက အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ လမ္းေကာင္းတစ္ခုု မေရာက္ႏိုုင္ခဲ့ေပမယ့္ ေရွ ႔ေလွ်ာက္အမ်ားၾကီး ေကာင္းႏိုုင္ေသးတယ္။ အကုိတို႔ Techspace Journal Facebook Page ကိုု စာပို႔ျပီး တိုုင္ပင္ႏိုုင္တယ္။ အေကာင္းဆံုုး အၾကံေပးသြားမွာပါ။


ဂုုဏ္ထူးနဲ႔ ေအာင္တဲ့ ညီငယ္၊ညီမငယ္တို႔ေရ -

ဝမ္းသာတယ္ကြာ။ ႏိုုင္ငံမွာ ညီတို႔၊ညီမတို႔လိုလူေတြ အမ်ားၾကီးလိုုအပ္တယ္။ ဂုုဏ္ထူးနဲ႔ေအာင္ျပီ။ ဒီေတာ့ ဘာဆက္လုုပ္ၾကမလဲ။ ေဆးေက်ာင္းတက္မွာလား၊ ေရေၾကာင္းတကၠသိုုလ္လား၊ ေရေၾကာင္းသိပၺံလား၊ ႏိုုင္ငံျခား ဘာသာတကၠသိုုလ္လား၊ ျမန္မာေနရွင္နယ္ေကာလိပ္လား၊ စစ္ေဆး၊စစ္ အင္ဂ်င္နီယာလား။ ညီငယ္၊ ညီမငယ္တုိ႔ ဘာကိုုေရြးခ်ယ္မယ္ဆုိတာ ၾကိဳျပီးသိေနတယ္ေလ။ ဒီမွာအေရးၾကီးတာလာျပီ ကိုုယ္က ပညာရပ္ တစ္ခုုကိုု ေရြးခ်ယ္တဲ့အခါ -

၁။ သူတစ္ပါး လြမ္းမိုုးမွုု မပါေစနဲ႔။
၂။ ဂုုဏ္ပကာသန မက္ေမာမွုု မပါေစနဲ႔။

သူတစ္ပါးတည္းမွာ မိဘလည္း ပါေကာင္းပါလိမ့္မယ္ေလ။ မင္း ဒီေက်ာင္းတက္ကိုု တက္ရမယ္။ ငါတိုု႔ကိုု ဘာမွလာမတားနဲ႔။ မိဘကိုု စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ဒီေက်င္းတက္ကိုု တက္ပါ။ အဲ့လုုိမိဘမ်ိဳး ညီငယ္၊ညီမငယ္တို႔မွာ ရွိေနလား။ ကိုုၾကီးနဲ႔ေတြ႔ပါရေစ။ သားသမီးကိုု ဘယ္လိုု အတတ္ပညာလမ္းေၾကာင္း ေရြးခ်ယ္ရင္ ဘယ္လိုု ေကာင္းရာ အနာဂတ္ေတြ ဖန္တီးႏိုုင္တယ္ဆုုိတာကိုု ေသခ်ာ သင္ၾကားဆံုုးမေပးရမွာေလ။ ေျပာျပလိုုက္စမ္းပါ။ သူမ်ား ေျပာတာခ်ည္းလည္း ေစာင့္မေနနဲ႔။ ကိုုယ္က ၁၀ တန္းေအာင္ျပီး အခ်ိန္ေတြက အားေနျပီ။ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုု ေလ့လာ၊ ဗဟုုသုုတေတြမ်ားမ်ား ရွာေဖြ၊ အင္တာနက္ကေန ကမၻာက ျဖစ္ပ်က္ေနမွုုကိုု ေလ့လာ၊ ျမန္မာက ျဖစ္ပ်က္ေနမွုုကိုုေလ့လာ။ ငါသာ ဘယ္ ပညာရပ္ကိုု ေရြးခ်ယ္လိုုက္ရင္ ကိုုယ့္အတြက္ ဘယ္ေလာက္ အက်ိဳးရွိသြားမယ္။ မိဘအတြက္ ဘယ္ေလာက္အက်ိဳးရွိသြားမယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္အတြက္ အက်ိဳးရွိသြားမယ္။ ျမိဳ ႔၊ရြာႏိုုင္ငံအတြက္ အက်ိဳးရွိသြားမယ္ ေသခ်ာ စဥ္းစားေပါ့။ အကယ္၍ ေလာေလာဆယ္ကိုုယ့္မွာ အထံုုဝါသနာ ပညာရပ္ မရွိဘူးဆုုိရင္ ေျပတာပါ။ အခ်ိဳ ႔ ညီ၊ညီမတိုု႔က်ေတာ့လည္း နဂိုုကတည္းက အထံုုရွိတယ္ေလ။ ၁၀ တန္းျပီးရင္ ဘယ္ေက်ာင္းတက္ရမယ္ဆုုိျပီး အားခဲ့ထားၾကတဲ့သူေတြလည္းရွိတယ္ဟုုတ္။ ဒီလုုုုိဆုုိ ၾကိမ္းေသ ေရြးႏိုုင္ပါတယ္။ ကိုယ္က စဥ္းစား၊စိတ္ကူးယဥ္ထားျပီးသားေလ။ ေနာင္တရဖို႔ နည္းပါတယ္။ ညီတိုု႔၊ ညီမတိုု႔မွာ ဘာတက္မယ္၊ဘာလုုပ္မယ္လို႔ ခိုုင္မာတဲ့ ခံယူခ်က္၊ဘဝ ရည္မွန္းေတြရွိေနရင္ ကုုိၾကီး ပိုုဝမ္းသာတာေပ့ါ။ ညီတိုု႔သာ အထက္က လြမ္းမိုုးမွုု ၂ ခ်က္နဲ႔သာ ကင္းပါေစ။

ေရြးခ်ယ္လို ႔ရေအာင္ အၾကမ္းဖ်ဥ္း ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ ပညာရပ္ အေၾကာင္း အခ်ိဳ ႔ကိုု ကိုုၾကီးခုုလိုု ေဆာင္းပါးေရးထားတာ ရွိတယ္။ လခ့္ကေန ဝင္ဖတ္ေနာ။ (တစ္ဆင့္ျပန္ျပခ်င္ရင္လည္း  လခ့္ထဲကေန Print ထုုတ္သြားႏိုုင္ပါတယ္။)


http://blog.techspace.com.mm/2013/05/blog-post_29.html
http://blog.techspace.com.mm/2013/06/blog-post_4107.html
http://blog.techspace.com.mm/2013/06/google.html
http://blog.techspace.com.mm/2013/05/blog-post_4388.html
http://blog.techspace.com.mm/2013/05/blog-post_8303.html
http://on.fb.me/13S7HJ4

အျခားေသာ ေကာင္းႏိုုးရာရာ စာေတြလည္း ကိုုယ္တိုုင္ရွာဖတ္ပါ။ အကိုုတိုု႔က အိုုင္တီနယ္ပယ္ကဆုုိေတာ့ အိုုင္တီအေၾကာင္းပဲ ပိုုေျပာႏိုုင္တာေလ။ ေဆးေလာက ဘယ္လိုုေကာင္းတယ္။ စီးပြားေရးပညာရပ္၊ ဘာသာစကားပညာရပ္၊ သိပၺံ၊ အင္ဂ်င္နီယာ ၊ ဗိသုုကာ အစရွိသျဖင့္ ကိုုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္ ကေန ေလ့လာထားေစခ်င္ပါတယ္။


နဂံုုးခ်ဳပ္

ကဲ. ညီငယ္၊ ညီမငယ္တို႔ ေနာက္ေမးခ်င္တာေတြ ရွိရင္ Techspace Journal Facebook Page ဆီကုုိ စာပိုု႔ေပးႏိုုင္ပါတယ္။ အားလံုုး ကိုယ္ ေရြးခ်ယ္မွုု အတြက္ ေနာင္တ မရမိေစဖို႔အကိုက ေစတနာနဲ႔ ေရးျဖစ္တာေလးပါ။ ဆရာလုုပ္တာ မဟုုတ္ပါဘူး။ သုိ႔ေပမယ့္ အကို႔ ဂိုုက္ျပတဲ့ ညီငယ္၊ ညီမငယ္ေတြလည္း ဂုုဏ္ထူးထြက္ေၾကာင္း တစ္ခါတည္း ထည့္ၾကြားရတာေပါ့။ တစ္ေယာက္ေတာ့ က်သြားတယ္။ သူက ႏွစ္က်ေလ။ အမွန္ေတာ့ ႏွစ္က်က ပိုုျပီးေတာ့ေတာင္ ၾကဳိးစားရမွာ။ အကိုုနဲ႔အသက္ခ်င္းမကြာေတာ့ ဘာပဲသင္ေပးေပး ေလးစားမွုု မရွိဘူး။

 ေျပာခ်င္တာက ႏွစ္က်ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ႏွစ္သစ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ဆရာေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲသင္သင္ ကိုုယ္တိုုင္ၾကိဳးစားမွုုကလည္း အဓိကက်တယ္။ ျမန္မာျပည္မွာပဲ ဂိုုက္ေခတ္စားတာ မဟုုတ္ပါဘူး။ ႏိုုင္ငံတကာမွာလည္း ေခတ္စားပါတယ္။ သုုိ႔ေပမယ့္ ဂိုုက္အမွိသဟဲအရမ္းျပဳတဲ့ ၁၀တန္းစတက္မယ့္ ညီငယ္၊ညီမငယ္တိ႔ုုကိုု သတိေပးခ်င္ေသးတယ္။ ထမင္းခြံ ႔ေကြ်းမွ စားရမယ့္ အရြယ္မဟုုတ္ဘူးေနာ။ ဂိုုက္က လမ္းညြန္ေပးရံုုေလးပါ။ တိမ္းေစာင္းတာကိုု တည့္ေပးရံုုေလးပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္မရတာ ရွိရင္ ဂိုုက္ကိုုပဲေမးလိုုက္၊ တြက္လိုုက္မယ္ မလုုပ္နဲ႔။ အဲ့လုုိကေလးေတြက ၁၀တန္းမွာ ထူးခြ်န္ျပီးေအာင္ရင္ေတာင္ ကိုုယ္တုုိင္ စာက်က္၊စာေမးပြဲေျဖရတဲ့ တကၠသိုုလ္အဆင့္မွာ ဒုုကၡေတြ အရမ္းေရာက္ရ တယ္။ တကၠသုုိလ္ပဲေရာက္ေရာက္၊ ဘယ္ေနရာပဲ ေရာက္ေရာက္ ကိုုယ့္ကိုု ပညာသင္ၾကားေပးသူမ်ား ရိုုေသသမူရွိပါေစ။ စာမွာတင္မကပဲ ကိုုယ္၊စိတ္ အားလံုုး ေကာင္းေနရင္၊ ေကာင္းတာခ်ည္းလုုပ္ရင္ ပုုိျပီးေတာ့ စာေတာ္တယ္။ တကယ္ေျပာတာေနာ။ အေပ်ာ္မမက္ၾကနဲ႔။ ညီငယ္၊ ညီမငယ္တို႔ အားလံုုး ေအာင္ျမင္ေသာ အနာဂတ္မ်ား ပိုုင္ဆုိင္ႏုုိင္ပါေစ။


ေအာင္ခမ္း (TSJ team)

0 comments: